Mijn verhaal:

Als kind had ik steeds overgewicht.

Jaren aan een stuk van de ene diëtiste naar de andere, elke dag op mijn eten letten, mijn eten afwegen,… als kind was dit niet zo evident.

Als jong kind (lagere schooljaren) ging ik wel wekelijk met mijn mama volksdansen in de turnzaal op de school met een 10-tal andere kinderen, dit heb ik wel vele jaren gedaan. Dat was de beweging die ik had. Op zaterdag ging ik met mijn broer en papa wekelijks zwemmen omdat dit niet lukte met de school en ik had schrik. Dankzij de zwembaantjes die ik dan leerde kreeg ik wel meer beweging. Zwemmen heb ik altijd graag gedaan.

Sporten was ook niet mijn ideaal tijdverdrijf. Als ik op school (middelbare schooljaren) sport had, hadden mijn ouders schrik dat ik op de Spoed belandde dat recht over de school gelegen was. En telkens had ik prijs. Na de schooluren probeerde ik al eens te turnen, heb ik niet lang volgehouden.

Doordat ik altijd al aan de zwaardere kant was op school werd ik vaak gepest voor mijn gewicht, zeker in de lagere school. In het middelbaar ging dit beter en zette ik me ook daar meer van af.

De jaren gingen voorbij. Ik studeerde af en ging werken. Heb eigenlijk nooit écht last ondervonden van dit overgewicht tot in 2008 een specialist zei “Sandy als je nu niets gaat doen leef je geen 5 jaar meer”. Tja als 25-jarige dan gaan je ogen wel even open. Mijn schildklier werkte niet en mijn hart dreef in het vet, dus ik moest drastisch afvallen. Het gewicht toen schommelde rond de 145 kg (met een BMI van meer dan 48, dus echt dodelijk)

Na veel gesprekken met mijn partner ben ik gestart aan de medische onderzoeken (zoals bloedonderzoek, diëtiste, psycholoog, endocrinoloog,…) die nodig waren voor de medische ingreep. Met mijn ouders was toen moeilijker omdat zij er niet achterstonden. ‘Let wat op je eten’ , ‘Ga sporten’, ’Wat ga je doen als het mislukt?’, …

Uiteindelijk heb ik mijn eerste maagoperatie laten uitvoeren in augustus 2008. Ik liet een Gastric maagband steken, want dat was de operatie die ‘omkeerbaar’ was. Operatie verliep goed en de tijd na het plaatsen liep alles vlot, ik kon voldoende eten om alle vitamines binnen te krijgen,…

Na elke 6 maanden mijn controles te doen om te kijken of de band nog goed zat, de doorgang van de band goed is voor het voedsel er door te laten,… kreeg ik na een kleine drie jaar toch last om te eten, te drinken, ik viel ineens terug veel af. Tot ik op een bepaald moment niet meer kon eten zelfs geen soep of yoghurt meer. In september werd ik terug geopereerd om de ring te verwijderen. Mijn maag bleek serieus beschadigd te zijn, want de ring was ingegroeid en moest eruit gesneden worden. Mijn maag moest serieus herstellen voor ik een Gastric Sleeve kon laten doen.

Na het herstel van de maagbandverwijdering, liet ik een Gastric Sleeve uitvoeren. Dit moest niet om af te vallen maar wel om terug veilig te kunnen eten.

Kort na deze operatie had ik last van overgeven, maar echt zeer regelmatig waardoor mijn slokdarm lichtelijk verbrand bleek te zijn, dus dat moest dringend stoppen. De Gastric Sleeve is dan omgezet naar een Gastric Bypass. Dat was de beste oplossing.

Na deze Gastric Bypass had ik geregeld last van maagzweren en kleine maagbloedingen. Daardoor zat er niets anders op dan een extra Bypass te doen. Dit was wel de allerlaatste oplossing.  Deze laatste operatie was in februari 2022.